Thursday, 20 September 2012

Eftel(d)ing

Afgelopen zaterdag ging ik naar de Efteling. Het was jaren geleden (vijftien om precies te zijn) en hoewel de magie me nu iets minder leek dan op m'n tiende, bleef het park toch betoveren(d). 


Ik was er niet alleen om attracties te beklimmen en vast te stellen dat sprookjes echt bestaan, maar ook om een kindertrauma te verwerken. Het zit zo: we waren met vijf kinderen thuis en bij een Eftelingbezoek zat een "Eftelding" er niet in (zo noemen ze de souvenirs die je in het park kan kopen). Dat heb ik altijd jammer gevonden, want ik heb naast leuke herinneringen ook graag tastbare souvenirs (I'm a material girl, in feite). Van de Efteling had ik dat laatste helaas nog niet.

Als volwassene zag en greep ik vorige week dan maar m'n kans om met dit gemis komaf te maken en een paar van m'n zuurverdiende centen te spenderen aan een "Eftelding". Een paar gezellige Efteling-elf sloffen meer bepaald.



Toegegeven: het belgerinkel bij iedere voetbeweging die ik maak werkt me op de zenuwen. Maar tijdens gezellige winteravondjes "in de sofa" - die nu voor de deur staan - mogen de "sloefjes" m'n voeten wel warm houden. 

No comments:

Post a Comment