Friday, 11 March 2011

As-eergisteren


Eergisterenochtend zag het er buiten nogal zonnig uit: het leek wel of spring was in the air en dat Sunshine was in!
Jammer maar helaas was de zonneschijn toen van korte duur, in de loop van de voormiddag overtrok de lucht met grijze wolken. Asgrijs... En toen realiseerde ik me dat het Aswoensdag was- carnaval was immers voorbij, en Pasen al veertigdagen dichtbij. En dat betekent ook dat de Vaste begonnen is.

Even heb ik eraan gedacht om dit jaar eens te vasten en zo lichaam en geest met elkaar in het reine te laten komen. (Dat is toch de bedoeling van die veertig dagen sober leven.) Maar na enig gepieker, het afwegen van de voor-en nadelen, heb ik dan toch besloten om dit jaar nogmaals niet mee te vasten. - Ik zeg hier nogmaals omdat jaren geleden, in mijn jonge jaren, ik al eens een dessertje moest laten liggen. 'In ruil' daarvoor 'mocht' ik dan een centje opzij leggen voor het goede doel, broederlijk delen of iets gelijkaardig.-
Maar dit jaar vast ik dus niet en ik heb daar zo mijn reden voor. Zoals reeds vermeld, heb ik een beredeneerde keuze gemaakt.
Eerst nog even verduidelijken wat vasten inhoudt misschien? De Van Dale verklaart vasten (o.a.) als een periode waarin je maar één volle maaltijd per dag mag nuttigen, een periode die veertig dagen duurt en ook als het zich- onthouden van spijs. Waar het op neerkomt: veertig dagen leven op ongeveer niets buiten water en brood. Sober leven dus, en dat is helaas meer dan niet snoepen. Het betekent ook geen boterhammen met chocolade, geen koffie, geen alcohol (dat is niet zo'n probleem), ...
Moest ik een rustig leven lijden en weinig omhanden hebben, dan zou vasten overleefbaar zijn. Maar nu... neen, dat zie ik toch niet zitten. Koffie laten staan is zowiezo al moeilijk voor iemand die zo haar lichamelijke afhankelijkheid van het zwarte goedje kent (zo beschreven om het woord koffieverslaving te vermijden). In perioden van permanent slaaptekort en overdadig werken is koffie echt fuel for life en dus onmisbaar. Verder zou ook chocola aan de kant geschoven moeten worden- als fervente chocoladeliefhebber is dat echt leven in de hel. En aangezien ik momenteel al in de hel zit (zie Roodkleurig leven), zou ik het graag niet nog erger maken dan het down here al is. Die dingen die mijn hels bestaan kunnen verzachten (koffie en chocola), mogen mij dan ook niet afgepakt worden vind ik.
Sober leven is echt onmogelijk om hier te overleven. En daarbij  komt nog dat mij woensdagavond een kilogram paaseitjes geschonken werd. Als ik die niet snel opeet, dan smelten ze hier door de hitte en dat zou zonde zijn.

Dus neen, dit jaar vast ik nogmaals niet mee. Misschien volgend jaar, of het jaar daarop, als mijn leven er wat meer rooskleurig uit ziet.

No comments:

Post a Comment