Sunday, 20 February 2011

Roodkleurig leven

Een paar maanden geleden legde ik uit hoe zalig het studentenleven wel niet is.
Dezer dagen zou ik die woorden het liefst terug willen nemen. Momenteel ziet mijn leven er nogal roodkleurig uit: student zijn staat momenteel gelijk aan leven in de hel, en de komende vier maanden zal daar geen verandering in komen.

In dat bericht een paar maanden geleden, vermeldde ik examens en dat student zijn dan minder leuk is. Wel, de examens zijn voorbij maar deze keer is er geen verlossing gekomen, er is geen baksteen van mijn maag gevallen sinds drie weken geleden (toen had ik mijn laatste examen). In tegendeel, het stressgehalte blijft maar stijgen: een thesis smeekt om nog meer aandacht zodat die op tijd afgegeven kan worden. (Het geroep houdt me zelfs uit mijn slaap!) Er zijn ook nog wat papertjes die geschreven moeten worden... voorlopig zijn dat enkel blanko papiervellen- de lege worddocumenten staan al wel op de harde schijf (kwestie van het geweten te sussen). Naast al dat gepaper, is er heel wat lees- en vertaalwerk dat moet worden uitgevoerd.
En dan- buiten school- is er nog le Boyfriend die ik af en toe toch een beetje aandacht wil geven en pak ik af en toe ook graag wat poen. Friends (niet de serie, wel de real life exemplaren) laat ik bijgevolg noodgedwongen te lang in de kou staan... Ook voor slapen blijft er haast geen tijd over en quality time is helemaal uit den boze.

Eerst geloofde ik er nog in, dacht ik dat het allemaal nog zou meevallen: ik heb immers maximum 14 uur les per week, in geconcentreerde blokken dan nog (anderhalve dag volle bak les, rest van de week 'vrij'). Tijd zat om al dat werk (zie hoger) deftig uit te voeren. Maar wat blijkt nu? Dat werk is een onbeklimbare berg geworden- en ik heb het zich geeneens laten opstapelen! Hoe zou dat ook kunnen, het tweede semester is amper vijf dagen jong.

Naast al dat schoolwerk, ambieer- even corrigeren ambieerde- ik om in juni mijn praktisch rijexamen af te leggen (zie dolle rit). De kans dat ik daarin zal slagen is echter uiterst miniem- niet enkel vanwege het tijdgebrek-, want na vier oefensessies slaag ik er nog steeds niet in om de auto deftig vooruit te laten rijden.

Enfin, nog vier maanden in de hel en daarna... - wel ze zeggen dat de studententijd de schoonsten tijd van uw leven is... Please tell me that it isn't so, - en dat daarna, als ik mijn 'echte' carrière begin, het leven er niet langer rood- maar wel iet of wat rooskleurig uit mag zien.

No comments:

Post a Comment