Monday, 31 January 2011

Over and done!

Vandaag 31 januari 2011..
Over and done zijn... Ten eerste de examens (eigenlijk al sinds vrijdag) en daarmee ook de isolatie van de buitenwereld (op uitzondering van 'uitstapjes' naar Lessius, Antwerpen om examen af te leggen). Verder- en samenhangend met het vorige- eerste weekend van 2011 dat ik eens niet moest leren en dat ik dan ook qualitiously heb doorgebracht. En bovendien: de solden zitten er (bijna) op, vandaag het laatste dagje...

Thursday, 27 January 2011

Ode aan chocola


Naar aanleiding van gedichtendag 2011, iets dat ik toevallig terugvond op mijn schijf:

Ik kijk naar jou
terwijl ik weet dat ik niet zou moeten kijken
omdat ik weet dat als ik kijk
ik bezwijk
voor jou.

Ik snuif aan jou
terwijl ik weet dat ik niet zou moeten snuiven
omdat ik weet dat als ik u ruik,
ik bezwijk
aan jou.

Ik smelt voor jou
zoals jij smelt in mijn mond
omdat ik keek
omdat ik snuifde
naar jou
aan jou

Oh chocolade

Ik smelt
voor jou.

(zondag 12 juli 2009)

Monday, 24 January 2011

Kortjes

Zo'n vijf jaar geleden, in de opleiding Journalistiek, leerde ik voor het eerst echt schrijven. (Btw: ik schreef toen niet graag, de schrijfmicrobe had ik nog niet te pakken.) In plaats van de opstelletjes die ik in mijn voorgaande schoolcarrière leerde schrijven, leerde ik hoe echte artikels worden geschreven, tekst die in principe printklaar is.
Omdat je niet meteen reportages kunt schrijven, begonnen we tijdens de lessen met de meer 'eenvoudige' (hoewel het niet zo eenvoudig is als het lijkt) tekstsoorten. Onder andere het kortje - het woord zegt het zelf- een kort tekstje, zo'n honderdvijftig woorden, dat de essentie van het nieuws moet weergeven, een tekstje dat de zogenaamde w-vragen en de hoe-vraag beantwoordt.

Omdat ik momenteel niet veel blogtijd heb- wat in de toekomst zeker nog zal gebeuren- leek het me handig om wat te kortjes-en. Zo blijft de blog up-to-date en regelmatige bezoekers (moesten die bestaan) moeten dan niet op hun honger blijven zitten als ik geen blogtijd heb.

p.s. Dit bericht is geen kortje: het postscriptum is er te veel aan... Maar wat nog niet is gaat zeker nog komen: in de toekomst mag je dus wel wat kortjes verwachten.

Sunday, 23 January 2011

Excuses

Ik heb even geen tijd om deftig te schrijven wegens andere brain activity (studeren).
Bij deze mijn excuses. Om toch iets posten: deze Cutie als blogvulling.

Mvg

Elle B.

Tuesday, 18 January 2011

Vragen


Is dat nu echt nodig, altijd al die vragen tijdens de examens? Van overal komen ze op me af, als raketten op een doelwit. En ze missen hun doelwit nooit! Door al die vragen wordt mijn mentale gezondheid, iedere examenperiode weer, op de proef gesteld.

Die vragen beginnen bij... mezelf, voor het examen. "Moet ik dat kennen?, Zou ik het goed genoeg kennen?, Zou ze dat nu echt vragen?, Zou ik niet beter gewoon opgeven, stoppen met studeren?" Die laatste vraag omdat al de andere vragen onbeantwoord blijven (wat nogal wat frustraties oplevert).
En dan na het examen: "Zou de derde vraag wel goed genoeg zijn beantwoord? Heb ik mijn naam wel op het antwoordblad geschreven? Zou ik er door zijn?" Ook deze vragen blijven (lange tijd althans) onbeantwoord, want pas na weken- die jaren lijken te duren- worden de resultaten 'gepubliceerd'. 

Ook tussen het voor-en-na van het examen - tijdens het examen zelf dus- vliegen de vragen me om het hoofd (deze keer op papier)... Die examenvragen zijn vaak onbeantwoordbaar, maar ik kan niet eens niet antwoorden. Hoogstwaarschijnlijk roepen mijn antwoorden vragen op bij de docent(e) die het examen verbetert. Ik hoop (soms ben ik wraaklustig, ik geef het toe) dat de persoon in kwestie zichzelf in vraag stelt. Dat hij/zij zich afvraagt of hij/zij niet mislukt is in zijn werk, namelijk kennis overbrengen. Want als de student het begrepen had in de les (= goede kennisoverdracht), dan had hij de vraag toch juist kunnen beantwoorden? Ik hoop, uit de grond van mijn hart, dat de docent(e) even gefrustreerd raakt als ik, door die vragen (uitgelokt door de antwoorden). Kwestie van de balans in evenwicht te houden.

En pas op, het is met die vragen nog niet gedaan. Alsof al die vragen, opgeroepen door de leerstof, nog niet genoeg zijn, kunnen ouders het niet laten (de mijne toch niet) 'hun' student nog eens aan een vragenvuur te onderwerpen. "Hoe was het examen? Konden de anderen het? Hoeveel denk je dat je hebt? Denk je dat er door zult zijn?" En dat is echt te veel van het goede (om het positief uit te drukken). Dan vraag ik me echt af- jawel, nog een vraagje erbij- is dat nu echt nodig? Al die vragen, is dat nu echt nodig? Alsof die onbeantwoordbare vragen nog niet bij mij waren opgekomen.

source pic. http://clusius.web-log.nl/ict_in_onderwijs/2009/03/oefenen-voor-je.html

Friday, 14 January 2011

To do or not to do?


Ken je dat gevoel? Dat gevoel van radeloosheid als je voor moeilijke keuzes staat? Wanneer noch ja noch nee in je hoofd hoort weerklinken als je met een vraag zit?
Vorige week maakte ik het mee - zoals wel vaker gebeurt: ik ben een eeuwige twijfelaar. De vraag die me bezig hield: oogcrème beginnen smeren of hou ik het voorlopig enkel bij dagcrème (met een SPF-factor natuurlijk die toch een minimale bescherming biedt)?
Eigenlijk spookte de vraag al een tijdje door mijn hoofd, maar een duidelijk antwoord bleef uit. Dat is niet zo vreemd als in het ene boekje wordt aangeraden om vanaf je vijfentwintigste de lachrimpeltjes te beginnen besmeren terwijl je in een andere tijdschrift leest dat het niet nodig is voor je de Drie Nul hebt bereikt. Nog ergens anders lees je dan dat de strijd tegen kraaienpootjes best al op twintigjarige leeftijd begint. Preventie noemt men dat, want op die leeftijd zijn de befaamde groefjes er vaak nog niet...
En dan, nog in een ander tijdschrift, valt je oog op het citaat van een ex-model dat verkondigt dat ze als sinds haar zestiende aan het oogsmeren is. Ex-model, en bovendien is de dame in kwestie een experte als het op schoonheidsverzorging aankomt: ze heeft zelf een beautywinkel.
Zij zal het wel weten, dacht ik bij mezelf en daarmee wist ik zeker: nu moet ik beginnen oogsmeren. Want - oeps - met mijn 284 maanden ben ik in vergelijking wel wat laat... en nog geen klein beetje!
Vorige week bestelde ik mijn eerste oogcrème, deze week zat hij in de brievenbus. Ik ben al een aantal dagen duchtig aan het smeren... Nu hopen dat ik er in de toekomst even goed zal uitzien als dat ex-model dat op haar zestiende begon te smeren.

Thursday, 13 January 2011

Cuty Pie

Cutie pie... Wish this could decorate my finger!
Friis Company

Tuesday, 11 January 2011

Ceci n'est pas une... tasse

Central Perk, the coffee house. Het café dus waar het olijke zestal Friends minstens één keer per aflevering samenkomt.


Zie hier CP uit vogelperspectief,


Als Friends-fan (en addict) ben ik de serie (all seasons + extra's) voor de derde of vierde keer (ben de tel kwijt) aan het zien. Nu viel mij tijdens één van de afgelopen Friends-'sessies' iets op aan Central Perk. De hoeveelheid koffie die daar geschonken wordt... niet normaal! Op het eerste gezicht lijkt die massale koffie schenking daar logisch: het gaat om een coffee house.... daar waar de klanten gewoonlijk komen voor een koffie.
Maar als ik hier zeg hoeveelheid, dan gaat het niet over het aantal tassen dat geschonken wordt. Wat ik bedoel is de hoeveelheid koffie per tas, maw de hoeveelheid die je krijgt als je in Central Perk een koffie bestelt. Mais ceci n'est pas une tasse want- jawel, neem die magritse Franse leuze maar letterlijk- een tas in CP is geen tas, maar een maatbeker waar volgens mij wel een halve liter koffie in kan. Drink zo een 'tas' of twee en hyperactiviteit kan wel eens toeslaan.
Zoals ik reeds heb vermeld komen de Friends er minstens één keer per aflevering samen en drinken ze er gewoonlijk minstens één kop - dus minimum zo'n halve liter- koffie. Dat gegeven is het hysterische gedrag van Monica, Rachel, Ross, Pheebe, Joey en Chandler mogelijk verklaard.

Source Picture: http://www.merchantcircle.com/business/Central.Perk.555-555-5555/picture/view/4135?start=2 (Consulted January 11, 2011)

Saturday, 8 January 2011

All White



A few weeks ago, I was dreaming of a white Christmas.
Today (and the upcoming three weeks), in times of exams and tiredness, I'm (and will be) dreaming of a white... beach with a blue sea and sky.
And outfits (bikinis and bathing suits) to wear when on the beach.


source picture: http://www.myspace.com/nightstalker3829 http://www.victoriassecret.com/swimwear

Wednesday, 5 January 2011

Het aller noodzakelijkste


Zie je dat minipennenzakje? Een kerstcadeautje van mijn Bomma.
Ik wilde het zo graag omdat het zo handig is (en natuurlijk ook zo mooi)! De handigheid- dacht ik- zit hem in het formaat: een pennenzakje dat geen halve handtas in beslag neemt (in tegenstelling tot mijn ander exemplaar). Enkel het aller noodzakelijkste (blauwe, zwarte, groene en rode balpen en een potlood) moet erin kunnen.
Wel, werd ik aangenaam verrast want als dat kleine stoffen etuitje gevuld is met die vijf schrijfstuks, dan is er nog plaats over! Een heel fijn meetlatje en een smalle markeerstift kunnen er zeker nog bij.

Tuesday, 4 January 2011

Eclips

Exciting
binnen een uurtje een Eclips, een verschijnsel waarbij drie hemellichamen (zon, maan, aarde) een ongewone positie innemen...

p.s. Even geen tijd voor lange posts, maar daar komt vanaf morgen verandering in.