Friday, 31 December 2010

31/12/2010

(Ik weet het, geen al te originele foto.
Maar welk beeld past beter bij eenendertig december?)

Betekenis?
2053, 10, 73 als optelsom
0,0012852 als je de schuine streepjes als deelteken ziet.
Als datum verwijst het naar de laatste dag van december 2010 en dus de laatste dag van 2010 tout court.
Tweeduizendentien (of twintig tien) was een jaartje om nooit te vergeten (net zoals de jaren daarvoor) om leuke en minder leuke redenen. (Voor meer uitleg: raadpleeg de knack van deze week, het geeft een perfect jaaroverzicht.)
Ik sluit het jaar in elk geval 'leuk' af: na vier dagen studeren (wat me al heel wat moed, zweet en tranen heeft gekost) leg ik de cursussen even opzij...
Om te gaan werken (alles is beter dan achter de schoolboeken zitten!),
me vervolgens van het werk naar huis te haasten,
me daarna in sneltempo feestklaar te maken
en ten slotte
(en logischerwijs)
te gaan oudjaar-nieuwjaar-feesten.

Dus allerliefste Blogbezoeker, bij deze:
een superdegeluks 2011 gewenst!

Elle B.

source picture http://thefrancofille.blogspot.com/2006/12/happy-new-year.html

Tuesday, 28 December 2010

X-mas shopping

PART II

The Result

... Niet mijn koopjes, wel de kadootjes van de schatten die mij hebben verwend het afgelopen weekend. Zoals daar zijn: the parents, the seniors, le boyfriend, en de secret santa's, de oom.

Hier alvast een kleine selectie uit de berg kadootjes die ik kreeg.
Un bijou de sac om Alma op te fleuren en waarmee een beetje liefde voor iedere dag van de week verspreid wordt dankzij de zeven hartjes. Gekregen van... My Love of course!
Een bakboek met ongelooflijk heerlijke zoetig- en zoutigheden.
Een kartonnen 'poef' met de looks van een oude koffer.





Monday, 27 December 2010

Vijf voor twaalf


Het is vijf voor twaalf...
Figuurlijk dan toch want terwijl ik dit typ is het nog maar half tien.

De stand van de klokwijzer heeft verschillende redenen.
Eerst en vooral begint het nieuwe jaar binnen een dag of vijf. De wijze waarop het ingeluid wordt, is mij nog niet helemaal duidelijk. Eén ding staat vast: feesten zit er wel in als de klok twaalf uur slaat vrijdagnacht.
Een andere reden voor de stand van de wijzer is iets minder aangenaam: te studeren leerstof en vooral de hoeveelheid dan. Wegens weekendwerken, taken allerlei, kerstshoppen, familie aangelegenheden, Liefje, ... is de berg schoolwerk een Mount Everest geworden. Een berg die haast niet te beklimmen valt dus, en zeker niet in (figuurlijk) vijf minuten.
Verder wijst de wijzerstand op mijn (hopelijk) laatste kerst in examenstress. Als alles een beetje (heel veel is misschien beter uitgedrukt gezien de luttele hoeveelheid kennis die momenteel nog maar opgeslagen is) meezit dan kan ik volgend jaar - in december 2011, na zes jaar van stress kerst- de feestdagen met een gerust geweten en zonder enig schuldgevoel ondergaan.

Hoe dan ook, voor het zòver is, moet ik die Mount Everest over geraken voor de klok binnen drie weken twaalf uur slaat...

Sunday, 26 December 2010

Finished


De adventskalender volledig 'behangen'...
Finished.

(Jammer maar helaas geen goede foto.)

Sunday, 19 December 2010

Have A ...

Cocacolashes Christmas


Haddon Sundblom. I'd never heard of him till a few days ago. When browsing on the www for a joyful picture of the famous Coca Cola Christmas campaigns, I ended up at the Coke site of the web.
Initially, I just wanted to post a picture of the Coca Santa Claus (I like the vintage-looking adds) but I found an interesting article on the CocaCola website.
It is an article about the famous Coke Santa Clause. And as Christmas is almost all around (as I wrote earlier this week), I think it is the right time to write about the CCSC (Coca Cola Santa Claus).

I'm not going to recite the whole article, here is just a short listing of (what I consider to be) the funniest things about the CCSC.
1) Haddon Sundblom: the man (artist) who invented CCSC and whose paintings of the CCSC are stil an inspiration for new Coca Cola adds.
2) Santa has'nt always been the man in red with the white beard. Over time, he has had different 'shapes': he once was an elf-like figure and his clothes have had different colours.
3)The reason for the Santa- adds: Coca cola used to be considered as a beverage for when the weather was warm. So the company started a campaign with the slogan "Thirst Knows No Season" . The Coca Cola Company wanted to make clear that on cold days too, a Coca Cola could taste great. And who is better than Sant Claus (who represents winter) to embody that slogan.

P.S. If you want to find out more, click here.

source picture:
http://www.thecoca-colacompany.com/heritage/img/cokelore_santa_spriteboy.jpg, consulted 16 december 2010
source Santa information:
://www.thecoca-colacompany.com/heritage/cokelore_santa.html

Wednesday, 15 December 2010

All Christmassy


Het kerstshoppen is afgelopen, op enkele futiliteiten (lees kleine cadeautjes) na. De kerstdecoratie is allemaal uit de doos gehaald. De pakjes (het resultaat van de kerstinkopen) staan mooi opgestapeld (en deels ingepakt) in mijn kamer.
Ik heb mijn kerstwensen geschreven en moet ze enkel nog opsturen. Vandaag bracht de postbode trouwens de eerste kerstwensen (in de vorm van een mooi kaartje van de meter) voor this holidays season.

Verder nog nodig om de feestdagen in volle kerstglorie te beleven: een feestoutfit. Maar daarover moet ik me geen zorgen maken, want (voor fashionita's klinkt het misschien vreemd in de oren) ik heb nog een litlle black dress van de vorige kersteditie in mijn kast hangen. Er is nog ook een zomersoldenkoopje (een niet zo litlle, maar wel black dress) dat feestoutfit 2010-kandidaat is.

En om 200% in de kerstsfeer te komen, zou ik nog wat films willen zien (een aantal voor de twintigste keer). Mijn Hollywood- top vijf: Noel, Miracle on 34th Street, Love Actually, The Holiday, The Family Stone.

Kortom: Christmas is (almost) all around me!

In the picture: de adventskalender zoals die er vrijdag uitzag. Intussen hangen er al wat meer spulletjes aan.

Sunday, 12 December 2010

Dolle Rit

"Koppeling induwen, schakelen. Koppeling nu voorzichtig loslaten en gas beginnen geven!"

Rijbewijsbezitters (van zowel het voorlopig als het 'definitieve') klinkt dat zinnetje misschien bekend in de oren. Ik leer dus autorijden dezer dagen, niet met de rijschool, wel met 'de papa' (een heel ervaren chauffeur). En op een lazy Sunday (gisteren, 12 december 2010), werd besloten dat ik nog eens achter het stuur plaats mocht nemen. Moest in feite, want ik sta niet te springen op het wegdek onveilig te maken (neem dat laatste maar letterlijk: ik ben (hopelijk enkel) voorlopig echt een gevaar op de weg).

Zoals reeds gezegd: ik had er niet veel zin in. Maar omdat het nu eens niet ijzelde en er geen sneeuw lag, besefte ik dat het nu of nooit was. Ik ben niet van plan om als aspirant-chauffeur op het gladde wegdek te rijden, maar wel om in juni (binnen een half jaar dus) voor het praktijk examen te gaan... Let wel: dat is het plan, of dat gaat lukken is een andere zaak.

Eigenlijk begon het goed: het vertrekken lukte al van de eerste keer! Maar daarna liep het mis... Laten we het zo stellen: bij de twintigste poging viel de wagen eens niet stil. Volgens mijn instructeur waren mijn schoenen de oorzaak, maar dat zei hij vorige keer (de eerste keer en intussen meer dan een maand geleden) ook... En toen had ik een ander paar aan. Voor de volgende oefensessie neem ik dus mijn schoencollectie mee: er moet toch één paar zijn dat ideaal is om mee op te pedalen te gaan staan. Wanneer die volgende oefensessie plaats zal vinden, weet ik niet: momenteel begint het terug te sneeuwen en dan kruip ik (zoals reeds vermeld) niet achter het stuur en binnenkort heb ik blok en examens...

Hoe dan ook: na die twintigste poging lukte het vertrekken wel. Niet in volle vaart (maximum 25 km per uur), maar de auto ging vooruit.
En ik moet vordering hebben gemaakt, want ik mocht ook meteen naar een andere versnelling schakelen en een bocht maken! Spannend (voor een angsthaas als mij dan toch)!!! En in de bocht liep het (weer) bijna mis. Het grootste probleem was het stuur: dat bleef maar draaien! En ik vergat om het terug te laten komen en we belandden bijna onder een stilstaande (geparkeerde) camion.

Enfin, na die dolle rit- wel zeker 300 meter (sarcastisch bedoeld, voor de lezer die het niet door heeft) - besefte ik het des te meer... Ik ben nog niet klaar om de wijde wegen onveilig te maken, figuurlijk toch niet in elk geval.

Thursday, 9 December 2010

X-mas shopping

PartI

Het is zover. Eindelijk. Kerstshoppen!!!

Wat hebben we nodig?

Eerst en vooral: wat je kan voorbereiden.
Een 'budgetering' om het geheel te financieren. Meer specifiek houdt dat in: een lijstje met de cadeau-ontvangers en indien mogelijk exacte cadeautjes en de maximumprijs dat het mag kosten.
Logischerwijs ook geld. Ik verkies elektronisch geld (in de vorm van een betaalkaart) omdat mijn handtas zo niet te zwaar wordt. (Natuurlijk zou tegen het einde van de cadeautjesjacht al het cash geld ook gespendeerd zijn en dan zou mijn portefeuille zowiezo niet meer veel wegen.)
Om in alle comfort rond te (s)hoppen zijn comfortabele schoenen een must, The Real Deal boots in mijn geval.
Kleed je ook warm genoeg aan, laat Koning Winter de pret niet bederven!
En zorg voor een goed gevulde maag, nog voor je de cadeautjesjacht begint: anders kan je je niet concentreren en ga je misschien cadeau-miskopen doen.

Tijdens het shoppen dan.
Aangenaam gezelschap (la madre, le boyfriend, la (enfin, une des) soeur(s)) waarop je kan terugvallen bij twijfelgevallen komt altijd van pas.
Je gaat best winkelen met een goed humeur (fake of echt, maakt niet uit): je hebt meer kans op vriendelijke verko(o)p(st)ers als je zelf vriendelijk tegen hen doet. Als er een item uit de stock gehaald moet worden bijvoorbeeld, kan een glimlach wonderen doen.
Verder is een berg goede moed nodig, want toegegeven: er kan al eens iets tegenvallen... Ellelange rijen aan de kassa, het perfecte cadeautje dat je in gedachten had is uitverkocht, ... Het weer zit niet altijd mee: koude, regen en/of wind of erger sneeuw en spiegelgladde trottoirs, ....
Las af en toe- vooral dan als de moed heel ver gezakt is- een (koffie)pauze in.
Tenslotte ook nog dit: geef de moed nooit op, wie zoekt die vindt.
En gun jezelf ook een cadeautje. Eentje meer of minder, wat maakt het aan het einde van de (shopping)rit nog uit?

Tuesday, 7 December 2010

Dag Sinterklaasje

Hoewel ik al volledig in de kerststemming zit, inclusief massaal schoolwerken uitvoeren (dat hoort als student nu eenmaal bij de kerstperiode), maak ik tussen het Xmas-bloggen door, toch even tijd voor de Sint.

Om hem, die Lieve Goede Sint, te bedanken voor de speculoos en chocola die ik de afgelopen dagen in ontvangst mocht nemen. Die zullen goed van pas komen de komende weken bij het uitvoeren van de schoolwerken en bij het eindejaarsfeesten.

Dus bij deze, Lieve Goede Sint, bedankt! En ik hoop dat je niet van de daken bent gevallen tijdens je werk. Ik kan mij prima inbeelden dat het niet eenvoudig is om paard te rijden op spiegelgladde en besneeuwde daken. Doe de groeten aan je knechten en een goede terugreis gewenst (moest je nog niet terug in Spanje zijn).

Groetjes

Elle B.

Friday, 3 December 2010

Veel om het lijf hebben

Het sneeuwt en het vriest dat het kraakt.

Dikke, zilverachtige ski-handschoenen aan de hand. Aan mijn voeten: een stevig paar Boots&Woods-laarzen, voorzien van een dikke rubberen zool. Die laatste zou ontwikkeld zijn volgens de Good Year Welt-methode, doet me denken aan autobanden... De boots vormen de basis om vooruit te geraken in dit barre winterweer. De basis letterlijk en figuurlijk. Ze hangen aan de basis van mijn lichaam, nl. mijn voeten (letterlijk) en als mijn voeten koud zijn, heeft de rest van mijn lichaam het ook koud (figuurlijk).
Op mijn hoofd: een wollen baretje, zo één uit Parijs. Plooibaret stond op het prijskaartje dat naast de muts in de etalage lag toen ik ze kocht, een jaar of vier geleden.
Verder om mijn lijf: een oud te klein oudroze t-shirtje, met daarover nog een ander oud t-shirtje, een souspull, wollen trui, nog een gebreide lange vest en een jas.
Mijn onderlichaam is omgeven door een wollen kousenbroek, twee paar sokken en een jeans. Aan mijn schouder bengelt mijn nieuwste LV-bag....

Welgeteld zijn dat zeventien kledingstukken om het lijf... en dat allemaal (met uitzondering van de tas dan) met één doel voor ogen; de vrieskou trotseren.

Thursday, 2 December 2010

The New Baby


p.s. belichting was slecht, dus over-effectje gemaakt om de foto toch blogbaar te maken.