Sunday, 21 November 2010

Lui Luxe Studentenleven

Werkende, (al dan niet) afgestuurde mensen zeggen me wel eens 'geniet er maar van, de studententijd is de mooiste tijd van uw leven'. Op sommige momenten kan ik zulke uitspraken amper geloven. In tegendeel, wat een onzin, denk ik dan bij mezelf.
Vooral als mijn agenda vol staat met rode aanduidingen (ik ben een controlefreak, een fervent 'planner', die verschillende kleuraanduidingen gebruikt in de agenda. Daar ga ik hier niet verder over uitweiden omdat ik er een hele post over kan schrijven...) wat betekent een massa deadlines voor taken aller handen. Ook in examenperiodes moeten ze mij die dingen niet proberen wijs te maken. Ik bedoel: oververmoeid, overgestresst, geïsoleerd, ... door het leven gaan... (zie ook Lijken en blijken & I have a dream) En dat zou dan de mooiste tijd van mijn leven zijn?

Op andere momenten begrijp ik best waarom dat wel zo zou kunnen zijn. Zeker als laatstejaarsstudent, een 'statuut' dat me al voor de tweede keer wordt gegeven (na de studie Journalistiek, ben ik nu bezig aan een opleiding Vertalen). En net zoals de vorige keer toen ik dat 'statuut' bekleedde (intussen al zo'n drie jaar geleden), ervaar ik ook nu een rustig uurrooster (dwz dat ik heel weinig les heb). De hoeveelheid schoolwerk (althans bij de huidige studie) is echter niet in woorden te vatten, en de vele 'vrije uren' komen dan ook goed van pas.
Maar dan nog: het zijn er zoveel dat zowel studie als ontspanning en werken, allemaal kunnen als laatstejaarsstudent. Met andere woorden: studeren, hobby's uitoefenen, en centjes verdienen zijn prima combineerbaar.
Zelfs lui zijn kan want er zijn nog voordelen aan het studentenleven, en die gelden bovendien niet enkel voor laatstejaarsstudenten. Laten we eerlijk zijn, het is toch gemakkelijk als 's avonds het eten op tafel staat en je zelf niet achter het fornuis moet kruipen om het een potje eten te koken. En dat de kosten van dat eten, alsook die van de studie, vervoer en onderdak door het thuisfront gesponsord worden (en werken dus niet noodzakelijk is), kan je niet anders dan 'handig' bestempelen. Neen, als werkende mens zit die financiële luxe er niet in, en de luiheid om de was en de plas aan een ander over te laten wellicht ook niet.
En er is nog meer: als student heb je (in de ene les al meer dan de andere) het voorrecht van ongemerkte afwezigheid: welke docent/e gaat in een volle aula immers merken dat je eens een keer een les 'skipt'? En geen docent/e die jou iets kan aandoen (buiten een tweede zit bezorgen in het ergste geval) als je zijn/haar les iedere keer tien minuten te laat binnenwandelt. En dat je na een korte nacht ligt te slapen merkt hij/zij immers toch niet op.
Een werkende mens moet dat allemaal niet proberen, wil hij zijn job houden.

Enfin, bij deze: studenten, laatstejaars of niet, durven we nog eens te beweren dat ons studentenleven toch zo hard is, dan moeten we maar denken aan wat ons in de (voor de ene al wat meer dan voor de andere) nabije toekomst als werkende mens te wachten staat. Een toekomst waarin we vast wel eens tegen een student zullen zeggen: 'Geniet er maar van, de studententijd is de mooiste tijd van uw leven.'

No comments:

Post a Comment