Monday, 27 September 2010

Mijlpalen



De afgelopen twee dagen, twee mijlpalen in mijn leven. En dat om verschillende redenen.

Ten eerste omdat eergisteren de laatste dag van mijn laatste grote vakantie ooit was (*als het academiejaar normaal verloopt en mijn resultaten meezitten ten minste).

Ten tweede was gisteren (logischerwijs) mijn laatste eerste schooldag ooit (idem*).

Verder is de herfst nu echt in het land: koud weer, wind, regen, ... A 100% Belgian Autumn weather, en dat voor de laatste keer op mijn laatste eerste schooldag ooit (idem*). Even tussen haakjes: het was helemaal compleet toen ik door de gietende regen naar huis moest fietsen.

En ten slotte nog een leuke ontdekking gisteren - op die laatste eerste schooldag ooit- die vrij bepalend zal zijn voor de rest van mijn leven, wat mijn 'geur' betreft dan toch. Ik ontdekte mijn definitieve 'geurtje' (parfum, voor alle duidelijkheid): Rem van Reminiscence. Het is intussen al de derde fles van de parfum die ik me aanschaf, met een paar tussenpauzes waarbij ik mijn levenspad anders 'bespoten' bewandelde. Maar toch grijp ik steeds terug naar deze geur, en dat al zo'n drie jaar: een frisse, zomerse, 'zeese' geur die mij steeds doet smelten en mij (naar mijn mening) van een aangenaam geurtje voorziet.

Friday, 17 September 2010

Souvenir


Ter informatie: Dit bericht sluit in zekere zin aan bij het vorige: het gaat ook over de zomerreis.

Op vakantie heb ik gewoonlijk geen zin om te winkelen (als ik in België-land -mijn zgn. 'thuisland'- vertoef trouwens ook niet: ik ben nu eenmaal geen 'shoppingtripper'). Maar toch, als ik in een (voor mij) onbekende stad ben, ervaar ik vaak een haast onbedwingbare drang om even te (window)shoppen.
Dit jaar was dat niet anders: in Rouen, Honfleur, Caen, Lille, ... ik liet de winkelstraten er niet links liggen. Tijdens het (window)shoppen gebeurde er iets (iets dat andere jaren niet gebeurt): ik kreeg het gevoel dat ik iets leuk moest en zou kopen voor mezelf. Vooral in Lille (Rijsel in het Nederlands) bekroop dat koopgevoel mij. Mogelijke verklaring: ik had minder geld gespendeerd dan voorzien aan de roadtrip en Lille was onze laatste stop op de terugweg naar huis. Ik had dus geld op overschot, geld dat in een stad als Lille zeker van pas zou kunnen komen om een leuk souvenir (let op: ik zeg souvenir en niet souvenirtje) te kopen... voor mezelf.
Er waren twee winkels in het bijzonder die mijn voorkeur genoten: Louis Vuitton (u allen waarschijnlijk wel bekend) en Reminiscence (deze naam is misschien minder bekend: een zeer leuk juwelenmerk). Wat betreft die eerste winkel: ik ben er zelfs niet binnen gestapt omdat ik wist dat de aankoop die ik daar zou kunnen doen zowiezo meer zou kosten dan wat het overige reisbudget nog inhield. De tweede winkel heb ik wel bezocht, maar ik vond niets naar mijn zin. Verder was er nog een zeer grote boekenwinkel (één van de grootste binnen Europa), Furet du Nord, waar ik een souvenirslag hoopte te slaan. Ik vond er een leuk receptenboekje, een souvenirtje... voor mijn ouders. Voor mezelf kocht ik... niets. (Even verduidelijken: ik kocht er voor mezelf niets, omdat ik niet kon kiezen uit het ruime aanbod van interessante Franse leesboekjes. Er waren er zo veel die ik wel zag zitten en ze allemaal kopen zou nogal duur zijn uitgevallen.)
Intussen was de moed al door mijn schoenzolen heen gezonken: hoe was het mogelijk dat ik nog steeds niet 'het ideale souvenir' had gevonden?
Na een zelf uitgestippelde stadswandeling die mij en mijn reisgezel langs historische gebouwen en niet-commerciële straten voerde, belandden we terug in de winkelstraten. Het koopgevoel was nog niet verdwenen en dus begonnen we aan een tweede (window)shopping-trip. We gingen 'Galery Lafayette' binnen (een 'department store', ik ken het correcte Nederlandse woord niet, zoiets als de Innovasion in België maar een tikkeltje chiquer) en daar vond ik, totaal onverwacht, iets om te kopen. Iets dat ik nog nodig had ook: een gekleurde nagellak. (Tot nu toe hield ik het altijd bij neutrale lichtroze lak.) Ik koos met vriendlief een mooie kleur uit en zo blij als een kind dat na lang zeuren eindelijk een snoepje krijgt, begaf ik me naar de kassa.
Eens die beige glamour Bourjois nailpolish in de sjakos zat (letterlijk en figuurlijk), wist ik dat onze reis echt afgelopen was en dat het tijd was om 'echt' huiswaarts te keren.

Thursday, 16 September 2010

Back & Blues

Dag lieve blogbezoeker.

Ik ben terug uit 'de vakantie', mijn jaarlijkse zomerreis. Dit jaar maakte ik een soort roadtrip met de wagen (uiteraard) waarbij niet ik, maar wel vriendlief aan het stuur zat. En het was fantastisch! Vandaar dat ik nu met de blues zit... de 'terug van vakantie blues'. (Billy Holiday schalt door de kamer terwijl ik dit schrijf, blues muziek die dus perfect bij mijn 'mood' past.)

Om het nu even over de reis zelf te hebben: een paar maanden geleden heb ik al vermeld dat ik met de wagen op reis zou gaan (zie message 'avonturieren') en zou gaan kamperen. Van dat eerste is veeeeeeeeel in huis gekomen: we hebben nogal wat rondgereden. Van kamperen is minder in huis gekomen: na twee nachten hadden we (vooral ik dan) er genoeg van en besloten we om de volgende nachten in (verschillende) hotelletjes door te brengen. Het ene hotel bood al aangenamer onderdak dan het andere.

Verder zou ik zou hier gedetailleerd kunnen berichten over wat we allemaal zagen en deden, maar dat zou heel veel tijd in beslag nemen... Niet alleen voor mij om alles te schrijven, maar ook voor jou, lieve blogbezoeker, om heel dat reisverslag te lezen. Vandaar dat ik het bij een paar 'beelden' hou.










Thursday, 2 September 2010

(On)Noodzakelijk Kostelijk

Op reis gaan kost geld, dat weet ik al langer. En het is niet zozeer de reis (dwz transport & verblijf) zelf dat duur is, maar wel de voorbereidingskosten. Iedere keer weer (sinds ik met mijn vriend op vakantie ga, voor de vierde keer al) besef ik enkele dagen voor vertrek dat ik nogal wat gerief nodig heb. En iedere keer zijn het ongeveer dezelfde spullen: magazines, gezichts-en lichaamsproducten, ondergoed (of moet ik lingerie zeggen? Dat klinkt misschien beter...), ... Maar dit jaar spant toch wel de kroon: ik lijk al maanden bezig met die zogenaamde voorbereidingskosten en aan de stroom aan 'noodzakelijke' reisitems komt maar geen einde.

Het begon vroeg dit jaar: de dag dat ik mijn vakantiegeld gestort kreeg eind juni (al een geluk begonnen de solden toen bijna), een dikke twee maanden voor de reis. Ik moest en zou een beautycase van Kipling kopen, één die bij de trolly-koffer past die ik eerder dit jaar voor mijn verjaardag van mijn ouders had gekregen. En zo geschiede: de tweede dag van de solden kocht ik een lichtgrijze beautycase. Het is een super handig ding dat niet enkel voor op vakantie handig is: ik heb het tot nu toe al veel gebruikt voor logeerpartijtjes. (Het verbaast me dan ook niets dat het verkozen is tot meest praktische item door alle kipling liefhebbers.) Hoe dan ook, terwijl ik met die aanwinst naar de kassa liep, viel mijn oog op een tweede must-have-(volgens mij dan toch) vakantie-item dat sinds die dag op mijn vakantie-item-wish-list stond (om er na één dag al uit verwijderd te worden wegens aankoop): een klein congackleurig handtasje. Het mooie leer, de mooie kleur en (vooral) de mooie soldenprijs trokken me over de streep. En weer geschiede een solden-vakantie-aankoop, want het handtasje zou echt het ideale vakantie- accessoire zijn: gemakkelijk (het is zo'n model dat je schuin draagt) en elegant tegelijkertijd. (Intussen heb ik ook dat ding al veelvuldig gebruikt, zo veelvuldig dat ik het beu ben en en bijgevolg wil ik weeral een andere handtas.)
Na die twee aankopen was het even wat rustiger, ik ontdekte geen nieuwe vakantie must-haves. Ik had toen eerlijk gezegd nog niet door waaraan ik was begonnen, nl. die stroom van 'noodzakelijke' reisitems waar voorlopig geen einde aan komt. Want jawel, ik ontdekte de afgelopen maand toch nog noden die ik andere jaren niet heb. Plots moest ik ook persé nieuwe schoenen hebben (de Earthkeepers die ik een paar weken gelden vermeld heb), ook hier was het motief de handigheid voor op vakantie: perfect om mijn voeten te ondersteunen tijdens stads- en strandwandelingen.
En alsof dat allemaal nog niet genoeg heeft gekost, stelde ik een paar dagen geleden vast dat ik niet voldoende kleren heb om mee te nemen op vakantie (ik ga zo'n kleine twee weken weg). Dus deze week moest en zou ik nog een paar t-shirst kopen omdat ik anders geen twaalf dagen zou overleven.

En daarnaast, naast al die extra kosten die ik andere jaren niet moet maken, moet ik ook nog die andere jaarlijkse aankopen doen... Voorlopig zijn die nog niet gebeurd en binnen zo'n kleine achtenveertig uur vertrek ik. Tja... ik zal het ondergoed, de magazines, gezichts-en lichaamsproducten dit jaar dan maar beschouwen als het souveniertje voor mezelf.