Sunday, 27 June 2010

Avonturieren

Voor de eerste keer in mijn leven begeef ik me eind deze zomer op het avonturieren pad. En dat het een echte avonturierreisje wordt, is niet alleen omdat ik voor het eerst ga kamperen, de tentlogeerpartijtjes uit mijn kindertijd in de tuin buiten beschouwing gelaten dan toch.

Het echte avontuur zit hem in hoe we ( vriendlief en ik) dit jaar reizen, namelijk met de wagen. Aangezien ik nog steeds geen rijbewijs heb - geen definitief althans (Shame on me, I know: als drieëntwintigjarige wordt dat wel tijd.)- zal ik me niet achter het stuur kunnen nestelen. Logischerwijs zal vriendlief dat moeten doen en omdat ik hem niet wil overbelasten, trekken we niet al te ver de wijde wereld in. Tot in het Noorden van Frankrijk om meer precies te zijn.

Nu is dat rijden op zich niet zo'n probleem, maar de commentaren die de medepassagier (ik dus) de chauffeur geeft wel. Weerklinken dan al eens in de wagen zijn uitroepen zoals:
Pas ooooooooooooopppppppppppp, Stoppen!!!!! Een rood licht!!!! (maakt niet uit of het daadwerkelijk om stoplichten gaat of gewoon de achterlichten van de wagen voor ons)
Zot! Niet zo snel! als ik het idee heb dat de auto voor ons vertraagt (wat niet altijd het geval is.)
"Wauw, dat was maar nipt! (als we naar mijn mening maar net een auto ontweken hebben op een kruispunt.)

De spanning loopt bijgevolg soms hoog op in de wagen, des te meer omdat mannen nu eenmaal liever zelf kritiek geven op het rijgedrag van anderen (vooral op dat van hun partner) dan commentaar te krijgen over hun rijstijl, zeker van een vrouw die zelf geeneens weet waar gas-en rempedaal staan.

En aangezien wij (vriendlief en ik) nog nooit lange afstanden met de wagen hebben afgelegd, zou die autovakantie wel eens de ultieme relatietest kunnen worden voor ons... Relatieavontuur gegarandeerd dus!

p.s. To be continued in September 2010.

No comments:

Post a Comment