Friday, 19 March 2010

Tripping


Pfieuw: een zucht van opluchting toen ik uit de cinemazaal kwam een paar dagen geleden. Ik voelde me Alice, als in Alice in Wonderland als ze het konijnenhol uitgekropen komt. En dit door een 3D brilletje dat mijn neus sierde.

"Vanwaar de opluchting?" vraagt u zich nu misschien af. Het zit zo: de film was nog maar net begonnen of ik dacht al dat ik in een droom zat. Maar even later leken de gebeurtenissen plots zo echt... Droom (film eigenlijk, soit) en werkelijkheid waren niet meer van elkaar te scheiden. Ik had echt het gevoel dat ik aan het trippen was: het begon met een konijn dat me leek te achtervolgen op een tuinfeest. Ik volgde het diertje op zijn beurt en ik viel even later in een gat (een konijnenhol) dat geen einde leek te hebben. Uiteindelijk belandde ik dan toch... op de plafond, zo bleek: ik hing ondersteboven aan de plafond van een klein kamertje. Even later dronk ik een slok van een of ander drankje (op het etiket stond: 'drink mij') en ik kromp tot ik nog maar heel klein was. Ik groeide en kromp vervolgens weer enkele keren na elkaar dankzij een lekker cakeje en dit in een mum van tijd. Ik liep in een bos met paddestoelen zo hoog als bomen. Dieren, en zelfs planten spraken me aan, poezen gingen op in stof om een paar minuten later weer binnen mijn oogveld te figureren. Kortom: zot, zot, zot. Ik dacht even dat ik echt zot was. En alsof dat nog niet erg genoeg was, had een of andere koningin (met een gigantisch grote hoofdomtrek) het blijkbaar ook nog eens op mij gemunt...
Met momenten hoopte ik (net als Alice) dat het werkelijk maar een droom was: een nachtmerrie waar ik zo dadelijk wel uit zou ontwaken. Maar dat was het dus niet. Of wel?
Eigenlijk heb ik het verhaal van Alice in Wonderland nooit goed begrepen: als kind hadden we een sprookjesboek waarin het verhaal stond. Hoewel ik het duizenden keren heb gelezen, is het mij nog steeds niet duidelijk of het Alice-avontuurtje nu droom dan wel werkelijkheid is.
Volgens sommige bronnen verwijst Wonderland naar een drugstripje: als je drugs gebruikt, dan zie je dingen die niet echt zijn maar die wel heel echt lijken. Met andere woorden: Wonderland verwijst naar de hallucinaties die in je wereld optreden als je drugs neemt. I don't do drugs, maar mede door de 3D-techniek heb ik toch eens kunnen trippen. Het was eng. Het was spannend. En ik hoop het nooit in't echt te moeten meemaken. Het was goed voor één keer, het tripje. Maar tegelijkertijd was het ook supergoed als film: het heeft me dan wel een kleine tien euro gekost, het was zijn geld meer dan waard.

voor meer info over Alice & Drugs: http://www.alice-in-wonderland.net/explain/alice817.html

No comments:

Post a Comment