Thursday, 31 December 2009

Happy New ...

I'd like to wish everybody a verry happy New Decenium and a happy New Year


I know Christmas is over,
but I just love the Coca Cola Christmas trucks,
that is why I have to post a picture of it!!!
Besides, I think it's an appropriate image for New Years Eve.

(source 1: http://media.photobucket.com/image/coca%20cola%20christmas%20truck/w-eagle/Christmas/coke_weihnachten.jpg?o=2 )
(source 2: http://media.photobucket.com/image/coca%20cola%20christmas%20truck/w-eagle/Christmas/coca_cola_weihnachten.jpg?o=1)

Tuesday, 29 December 2009

Party Outfit

Mijn Louis Vuitton Papillon, met de bebloemde accenten van mijn vestje.
De boothals (bovenstukje van het kleedje)
De Killer Heels en de authentieke kousenbroek
Bebloemde accenten van vestje.
Zoom op boothals
De witte parelmoeren knopen op de rug.

Bij deze (eindelijk) een paar kladfoto's van mijn nieuw feestjurkje.

Monday, 28 December 2009

Blokken à Volonté



Sometimes, life can be so miserable... Just like today... I have to study for the exams that are coming up (January).

En op één of andere manier slaag ik er maar niet in om te studeren. Het minste geluidje en de kleinste beweging leidt me af. Een stofpluisje dat voorbij vliegt interesseert me meer dan mijn boeken. En het ergste is dat het nog laaaaaaaaaaaaaaang nieieieieieieiet voorbij is! Binnen een maand heb ik pas gedaan met de examens... En binnen twee weken beginnen ze pas. Dus mijn nabije toekomst ziet er (buiten oudjaar vieren natuurlijk) niet al te rooskleurig uit. Blokken blokken en nog eens blokken. Zoveel als ik wil. Blokken à Volonté dus.


Saturday, 26 December 2009

Christmas Miracle

De Kerstdagen, het zit het weer op, en it was a "joyeux Noël". Op de dag van kerstavond was het even stressen: er moesten nog massaal veel dingen geregeld en gedaan worden op het laatste moment. Onder andere mijn kleedje afwerken, chocomousse maken, apperitief hapjes voorbereiden, ... Jammer genoeg kon ik niet veel helpen. Knopen netjes bevestigen en knoopschaten maken behoren niet tot mijn vaardigheden. Eieren opkloppen en chocolade smelten en deze twee ingrediënten vervolgens mengen tot een mooie, lekkere, luchtige chocolademousse maken ook geen deel uit van mijn capaciteiten pakket. En apperitiefhapjes maken... daar had ik niet veel zin in. Bijgevolg moest La Madre alles zelf doen. Maar ze is een goede, één die niet snel opgeeft (maar die wel chagrijnig wordt als ze onder druk staat. Vooral onder druk van tijd, tijdsdruk dus) en uiteindelijk geraakte alles (mits de nodige portie gezucht en gevloek) nog ongeveer op tijd af (we waren onderweg op het uur dat het feest begon). Enfin, Miracle één dus voor deze feestdagen: alles geraakte min of meer op tijd klaar.
Kerstdag was met minder stress beladen: ik kon na vier dagen vroeg opstaan (om te studeren) eindelijk uitslapen. Het was wel een 'mobiele dag': eerst in het 'ouderlijk' huis (waar ik nog steeds woon) 's middags Vol au Vent eten. Daarna trokken we richting Antwerpen om bij één van de zussen pakjes uit te wisselen. Vervolgens verplaatsten we ons, allemaal al zwaar beladen met cadeaus, naar een ander familiefeest ergens in Berchem. Toen we daar aankwamen, was het al vijf uur: tijd dus om opnieuw te beginnen eten en voor nog meer cadeautjes. En dan, ettelijke uren en heel wat pistolets en dessertjes later, was het plots nacht en het feest was afgelopen. Tijd dus om huiswaarts te keren... via spiegelgladde wegen (ijssterretjes op de weg glinsterden de sterren van de hemel). En daar, op die spiegels van wegen gebeurde het: een slippertje met de wagen waarbij we goed door elkaar geshaket werden, alsook de vele glazen die in de achterbak lagen en de overschotjes van desserten. Uiteindelijk belandden we (samen met de auto) bijna in de afgrond naast de autostrade. Grote paniek (logisch), maar uiteindelijk viel het allemaal nog mee: de auto was ongedeerd, net als wij (de inzittenden). Zo goed als stapvoets zijn we uiteindelijk nog thuis geraakt, iedereen nog nabibberend van het slippertje. Enfin: Miracle twee dus voor deze Kerst, want het had allemaal nog erger kunnen uitdraaien.

Monday, 21 December 2009

Kousenbroek


Een kousenbroek, een "echte" zoals ik er als kind droeg: lekker dik en in wol, zo één die je kan optrekken tot onder je oksels... De aanhoudende vrieskou heeft me ertoe gedwongen om me na jaren nog eens zo'n authentiek exemplaar aan te schaffen. En het was een moeilijke bevalling.
Ten eerste omdat ik ervoor naar de stad moest en dat is met extreem winterweer (dat het Belgiëland momenteel in de ban houdt) niet zo evident als je zelf niet met de auto kan rijden (en dan nog). Het openbaar vervoer (De Lijn heet dat in Vlaanderen) liet lang op zich wachten dus Liefje en ik waren helemaal verkleumd toen we na een klein driekwartier wachten (eindelijk) op de bus zaten.
Ten tweede omdat de zoektocht naar zo'n authentieke maillot (gangbare term voor kousenbroek uit de Jaren Stillekes)... iets minder vlot verliep dan verwacht. Neen, dan heb ik het niet over de 'gesmolten-sneeuw'-gladde trottoirs waarop het haast onmogelijk is om niet onderuit te gaan, maar wel over het aanbod kousenbroeken. Zogenaamde tights, zoals het zo mooi op de verpakkingen vermeld staat. Er is namelijk een massaal aanbod: alle kleuren van de regenboog, zwarte en witte, met alle mogelijke motieven, om nog maar te zwijgen over de verschillen in samenstelling. In H&M hing er een exemplaar uit "blended wool", er was ook een "blended cotton" voor handen. Maar daar was ik niet naar op zoek, dus ik zette (in gezelschap van mijn Liefje, die het waarschijnlijk al niet meer zag zitten) de zoektocht voort.... Naar de Inno: ook daar werd ik overdonderd door een uitgebreid gamma strumpfhose (zo noemen ze dat in het Duits), maar ik wist het aanbod al snel in te perken toen ik de prijskaartjes bekeek. Ik koos de perfecte paar, maar dan drong een ander probleem zich op: de juiste maat uitzoeken. Bij een kousenbroek is dat een essentiële stap, want zo'n ding mag in geen geval te klein zijn. (Anders zit je die kousenbroek de hele tijd als een imbeciel goed te trekken omdat het kruis tot aan de knieën dreigt af te zakken.) Te groot mag dan ook weer niet. (Anders zitten de hielen niet op de juiste plaats en dat is ook geen zicht.) Na beraad met mijn compagnon kon ik niet kiezen tussen een small of een large (medium, de maat die ik nodig had, hing natuurlijk niet meer in de rekken) en dus, ten einde raad begaf ik me naar de verkoopster van dienst. De Medium was niet meer in stock . Of de Small groot genoeg zou zijn voor mij? Ze kon het zo direct niet zeggen, maar als ik hem niet warm was dan moet het normaal gezien wel passen. Geen overtuigende speech dus en reden te meer om de rayon van de kousen nog een keer helemaal af te schuimen. Uiteindelijk, na een klein uurtje, stond ik dan toch aan te schuiven om te betalen, in mijn handen: een small, van het Duitse Kunert, een zwart dik exemplaar dat bijna tot onder mijn oksels komt.

Saturday, 19 December 2009

Holidays Outfit

De ideale outfit om de feestdagen mee door te komen... The little black dress. Still in progress, zoals ze zeggen in het Engels en ik hoop dat het onmisbare zwarte kleinnood nog af geraakt tegen donderdagavond.
Alvast een korte beschrijving: zwart katoentje, met hele mooie parelmoer knopen op de rug, een boothals, driekwart-mouwen, en een soort riempje op de taille. (Als het af is post ik zeker een foto.)
Al naargelang het weer zal ik een dikke of dunne maillot dragen onder het kleedje, killer heels (die ik voor een prikje heb gekocht in een uitverkoop) aan mijn voeten en eventueel (ook dit hebben de weergoden in de hand) een zwart kort vestje, afgewerkt met een bebloemde stof aan de mouwen.
Om de outfit compleet te maken, ga ik mijn Louis Vuitton Papillon nog eens uit de kast halen.



Friday, 18 December 2009

White Christmas?

Gaan we dit jaar een witte kerst krijgen? Een wit begin van de kerstvakantie zit er in elk geval wel in. Sinds gisterenmiddag is zowat alles buiten bedekt onder een dik (10cm) wit tapijt... sneeuw dus. Heel mooi allemaal... als je gezellig binnen zit ten minste. En als je je al naar buiten durft begeven, dan is dat wel op eigen risico: een val of glijtocht zijn sneller gebeurd dan je denkt. Daarbij komt nog dat fietspaden ijsbanen worden, dat straten veranderen in ijsspiegels, ... Enfin: voor de weggebruikers is het iets minder gezellig dan voor de binnenblijvers. Aangezien het dus vakantie is, behoor ik de komende twee weken gelukkig tot die laatste groep.
Bij deze het sneeuwlandschap, waargenomen door mijn camera.

Monday, 14 December 2009

Speed Removal

Tijdens het werken (aan mijn bureau) stoorde ik me de laatste tijd aan mijn kamerinrichting. De muren leken op me af te komen en het was veel te benauwd. Omdat mijn werk eronder begon te lijden, besloot ik vanmiddag om de meubels nog eens van plaats te veranderen. Eén probleem: ik had (en heb) niet veel tijd... Maar enige mentale voorstellingen van hoe het resultaat eruit moest zien, deden wonderen. Op amper een half uur zijn zowat alle meubels van plaats veranderd. En het resultaat mag er best zijn (het beetje rommel dat er nog ligt en de vuilzak buiten beschouwing gelaten). Enfin, tegen woensdagavond zal het helemaal proper en opgekuist zijn.

Saturday, 12 December 2009

Friday, 11 December 2009

Winter

Omdat een beeld soms meer zegt dan een woord
(bij deze een samenvatting van het weerbericht voor de komende week)






Tuesday, 8 December 2009

Shopping Christmas Time

Binnen een dikke twee weken is het Kerstmis (dit klinkt de meesten waarschijnlijk niet nieuw in de oren). De rush naar het ideale pakje kan dus weer beginnen... of is eigenlijk al even aan de gang bij mij.
Een paar weken geleden startte ik mijn zoektocht naar de hele reeks geschenkjes die ik dit jaar moet schenken. Omdat ik nogal veel mensen moet verassen, had ik het allemaal goed voorbereid: een lijstje met winkels die ik zou bezoeken, een lijst met "de pakjesontvangers", het totaal bedrag dat nodig is om het allemaal te financieren, .... En ik werd beloond voor mijn voorbereidingen want de shoppingtrip begon goed: ik vond het ene cadeautje na het andere. Waarschijnlijk heb ik toen iets te snel gedacht: "yes, nu heb ik bijna alles", want van de ene op de andere dag leek ik niets meer te vinden. (Ik verspreid de aankopen over verschillende dagen aangezien ik nogal wat "springuren" heb.) Winkel in, winkel uit... ieder vrij moment in 't stad heb ik benut aan kersthoppen, maar het gewenste resultaat blijft voorlopig nog uit.
Echt panikeren zou natuurlijk wat voorbarig zijn aangezien het (zoals ik al zei) nog een dikke twee weken duurt voor het zover is. Maar toch... een licht gevoel van stress overvalt me toch als ik denk aan de resem aankopen die nog gaat volgen. Enfin, Ik geef de moed niet op: "I'll shop till I drop"

PS: Check this out (http://international.tiffany.com/default.aspx) & Enter the magical Christmas Time.



The City

Saturday, 5 December 2009

Hellow

Hellow Everybody
Hallo Iedereen
Bonjour à Tous

In this blog, I'll report on things I see while living my life.
You will find out about my life in messages & photos that I will post every now and then.

Love

Isabelle